Қидирув

от 1. дин. И Тарки дунё қилган, гўшанишинликка берилган одам; суфий.

Дамашқ шаҳрида бир карвонсаройнинг дарвозахонасида сочлари оқарган баланд бўйли бир дарвеш ўтирар эди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси

Банки бирор бобом шаҳаншоҳ ўтган, Балки вужудимда дарвеш қони бор. — А. Орипов, Йиллар армони

Ҳув тортади хонақоҳнинг дарвеши. — Ҳасанхон

2. кўчма Ҳеч нарсаси ёʻқ, қашшоқ, гадо.

Зеро, халқ шундай бир дарёйи азимки, у тошса, унинг мавжидан на шоҳнинг қасри, на дарвешнинг кулбаси қолур. — Ойбек, Навоий

Кўз очиб юмгунча, дарвешнинг олдида анчагина танга йиғилди. — Ёшлик

3. кўчма Ҳеч нарса билан иши ёʻқ, ўтакетган содда ва сипо одам.

Шоир қизиқ халқда, ҳақиқий дарвеш бўлади. — Шукрулло, Сайланма

н 1. dervishness

2. ко'ч. asceticism, austerity, sternness

рвш. 1. Дарвешларга хос бўлган, дарвешларникига ўхшаган; дарвешларча.

Унинг бурушқоқ маҳсисидан бошлаб оддий салласига қадар дарвешона эди. — Ойбек, Навоий

Ғарибий дунё ишларидан қўл ювиб, Самарқандда дарвешона умр кечирарди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

2. от Этн. Кўпинча баҳор фаслида қишлоқларда ва шаҳар маҳаллаларида айни ҳудудлар аҳолисидан тўпланган пул ёки озиқ-овқат ҳисобига ўтказиладиган хайрия маросими.

Дарвешларга ўхшаган, дарвешларча иш тутувчи; дарвешсифат.

Дарвешнамо киши,

Эшикда қари фаррош ҳожи Солиҳ пайдо бўлди. У дарвешнамо, камтарин, хаёлчан киши эди. — Ойбек, Навоий

сфт. Дарвешларга ўхшаш, дарвештабиат.

Дарвешсифат одам,

У табиатан дарвешсифат эди. — Ойбек, Навоий

сфт. айн. Дарвешсифат.

Улар: Бу дарвештабиат киши экан, — деб менга жавоб берди. — Ойсулув