Қидирув

от 1. Шох-шабба қирқиш, гўшт, пиёз қиймалаш ва шу кабилар ишларда ишлатиладиган катта ва оғир, пичоққа ўхшаш рўз-ғор асбоби; ошпичоқ.

Чопқида гўшт қиймаламоқ. *

Пичоқ, ўроқ, чопқи, ранда ва бошқа меҳнат қуролларини ўткирлаш учун ишлатиладиган предмет эгов деб юритилади. — ЎТА

Ҳадемай баргни новдадан ажратиш учун ҳаракатга келган чопки ва пичоқларнинг чиқ-чиқи авжга минди. — Газетадан

2. эск. Қиличга ўхшаш жанг қуроли; ойболта.

Шу олмос чопки билан бир уриб, кишанни узди. — Нурали

сфт. Тиғли курол билан ёппасига чопиш, кесиш; қирғин.

[Алимқулбек] Умрининг кўпчилиги жонталашларда, чопқинларда ўтган. — Мирмуҳсин, Тунги чақмоқлар

сфт. Тез чопадиган, елдай югурадиган; чопағон, учқур, югурик.

Чопқир бола. Чопқир от — ўткир пичоқ. — Мақол

Бу ерда узоқ кутиб келадиган бўлса, ҳар қандай чопқир отда, шамол извошда ҳам отасига етиб олиши амримаҳол. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари

муаллимнинг кўп яхши чопқир оти бор эди. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

от Чопағонлик, учқурлик, тез югуришлик.

Туркман отлари чопқирлиги билан машҳур.

фл. Чопқи билан бирор нарсани кертмоқ, қиймаламоқ ёки чопмоқ.

Гўшт чопқиламоқ

фл. Чопқиламоқ феълининг мажҳул нисбати.