Қидирув

сфт. 1. Оёғи майиб; оқсоқ.

Чўлоқ киши. Чўлоқ қуш. Чўлоқ бўлсанг ҳам, нўноқ бўлма.

Ибройим чўлоқнинг сўзларидан сўнг узунқулоқ маҳобатлар урчигани муқаррар. — М. М. Дўст, Лолазор. Жувоннинг эри

Чўлоқ бўлса, девор ошиб, ўғирлик қилиб бўлмагандир. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

2. Қўли ёки оёғи ёʻқ; ногирон, инвалид.

Қўли чўлоқ одам.

3. с. т. Оёғи синиқ, синган (стол, стул ва шу кабилар ҳақида).

Чўлоқ стул.

от 1. Чўлоқ бўлишлик.

Оёқнинг чўлоқлиги. Қўлнинг чўлоқлиги. Стулнинг чўлоқлиги.

2. Оқсоқланиб юриш, оқсоқлик.

У чўлоқланар, аммо чўлоқлик ва оғриқни жаҳл билан енгмоқчи бўлгандай, тўғри босишга тиришар, лекин зардаси бир неча қадамга етар эди, холос. — Ойбек, Қуёш қораймас

н limp(ing)

фл. 1. Оқсаб юрмоқ, оқсоқланмоқ, оқсамоқ.

Тангриқул чўлоқланиб, кўзини ушлаб, бошқа сўқмоқ билан жарликдан чиқиб кетди. — Мирмуҳсин, Илдизлар ва япроқлар

Дадам чўлоқланиб югурди. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

2. Оёқ ёки қўлдан ажралиб, ногирон, инвалид бўлиб қолмоқ.

погов. будь он хоть хромым, лишь бы не растяпой (неумехой).

погов.шутл. хромой — бегунок, немой — говорлив.