Қидирув

от 1. эск. айн. Чоғир.

Эл қонидан ичишар чағир, Бари бирдай ўғри, муттаҳам. — Миртемир

2. Ола-була, кулранг.

Баширжон чағир кўзли шофёрга зимдан қараб-қараб қўяр эди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Севаргул жилмайибгина онасининг чағир кўзларига тикиларкан, беихтиёр кўнглидан шу фикр ўтди. — Н. Қиличев, Чиғириқ

Suyun, akarken taşlara, kayalara çarparak çıkardığı ses.СУВНИНГ ШАРҚИРАШИ

Birinin gelmesini kendisine yüksek sesle söylemek, seslenmek.ЧАҚИРМОҚ

фл. айн. Чағирламоқ.

фл. Чағ-чуғ овоз чиқармоқ, чуғурлашмоқ (зағча, қарға каби қушлар ҳақида).

от Ўрдаклар кенжа оиласига мансуб бир турли ёввойи ўрдак.