от 1. Отанинг ёки онанинг онаси.
Мунгли кўзлари меҳрга тўла бу нозик кампир Шукуровга марҳум бувисини эслатди. — О. Ёқубов, Диёнат
Бола бувисига талпинди. — Саодат
2. шв. Она, ойи.
— Йиғламанг, буви, худонинг иродаси, — деди Ғуломжон, бундай гаплар онасининг қалбига малҳам бўлмаслигини билса ҳам. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Тилга олинаётган киши исмидан кейин келиб, шахснинг кексалигини, унга яқин-лик, ҳурматни ифодалайди.
Гулсум опа идорадан чиқиб, тўғри Моҳира бувиникига кетди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
Нисо буви, эри ўлиб, иккита ёш қизи билан қолди. — А. Қаҳҳор, Асарлар