fl. 1. Pagʻa-pagʻa boʻlib chiqmoq, koʻtarilmoq (tutun, chang va shu kabilar haqida).
Moʻridan buruqsab tutun chiqayotir.
Baʼzi uylarning moʻrilaridan buruqsab chiqqan kulrang tutun erinchoqlik bilan osmonga oʻrmalardi. — S. Zunnunova, Olov
2. Tutab yonmoq, tutamoq; quyuq tutun chiqarmoq.
Samovar buruqsab ketdi. Xazon buruqsab yonmoqda.
Olov, qora tutun buruqsab turibdi. — Shuhrat, Umr pogʻonalari
3. Anqimoq, gurkirab tarqalmoq (hid haqida).
Sochingdan buruqsar edi sunbulning isi. — Gʻ, Gʻulom
4. koʻchma Ichdan chirimoq, sasimoq, inqirozga yuz tutmoq.
Maqsumjonning soʻzidan qandaydir tuturiqsizlikning hidi buruqsab turibdi. — Gʻayratiy, Dovdirash
5. koʻchma s. t. Nojoʻya, boʻlmagʻur gaplar gapirmoq, aljimoq.