Қидирув

от 1. Ишсиз, бекор юрувчи, қўли бўш.

Бекорчидан безиб қоч, Чақимчидан — кўчиб. — Мақол

Қаёққа қарасанг, камбағал, бекорчи, нота зор одамларни кўрасан. — Ойбек, Танланган асарлар

Ошхонада мудир эди — бўшатишди, ҳозир уйда, бекорчи. — С. Анорбоев, Оқсой

2. кўчма Фойдаланилмай, ишлатилмай ётган; ортиқча; кераксиз.

Менда бекорчи пул ёʻқ. Бекорчи қоғоз.

3. Асос-ҳақиқати ёʻқ; шунчаки, шунчаки айтилган.

Бекорчи ҳазил чинга айланиб кетди, ахир. — Аския

от Ишдан холилик, ишдан қўли бўшлик; иш бўлмаган пайт.

Мамарасул бекорчиликдан пашша тутиб ўтирибди. — А. Қаҳҳор, Асарлар

соғ одамга бекорчиликдан ёмон дард ёʻқ экан. — С. Сиёев, Аваз

Одамни балога дучор қилса қилсин, бекорчиликка маҳкум этмасин. — А. Мухтор, Асарлар

от Бекор юрувчи; бемақсад санғувчи.

Қуруқ қайтиб борсанг, анави бекорчихўжалардан қутулиб бўпсан. — Ёшлик

Бир-икки бекорчихўжа унга ҳам-роҳ бўлди. — П. Гадоев, Тушини сувга айцин

Қишлоқ аҳолисига яхши бўлиши баробарида бир гуруҳ бекорчихўжа қаланғи-қасанғиларнинг ҳам куни туғди. — Ёшлик

русчабездельникинглизчаloafer, idler