sft. Narsa-hodisani tezda fahmlay olmaydigan, uncha-munchaga farosati yetmaydigan, kaltafahm, fahmsiz.
Befahm kishi. Befahmning dardi oʻziga yuk. — Maqol
Yoʻq, bunga hayot emas befahm, yengiltak Zaynabning oʻzi aybdor. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
По запросу «befahm» — результатов: 24: Словари
sft. Narsa-hodisani tezda fahmlay olmaydigan, uncha-munchaga farosati yetmaydigan, kaltafahm, fahmsiz.
Befahm kishi. Befahmning dardi oʻziga yuk. — Maqol
Yoʻq, bunga hayot emas befahm, yengiltak Zaynabning oʻzi aybdor. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
ot Oʻylamay ish tutishlik, farosatsizlik.
Bunday jinoyatkorona beparvolik qilishga oʻzimning goʻlligim, befahmligim sabab boʻldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
[Abdumajid] Juda katta befahmlik qildim-da, dedi. — A. Qahhor, Asror bobo
befahm, esi past.
qovoqbosh, befahm
befahm (anqov, laqma) odam
['dʌfə] befarosat, befahm, bir pulga qimmat odam
fahmsiz Farosatsiz, didsiz, pala-partish; befahm. Fahmsiz bola.
[dju:p] 1. n aldangan odam; befahm (anqov, laqma) odam 2. v aldamoq, ahmoq qilmoq