сфт. 1. Аччиғи тез, жаҳли ёмон.
Баджаҳл одам,
Баджаҳл ва қаттиққўл Валихоннинг бу хушнудлигидан бек навкарлари енгил тортиб, зўрма-зўраки илжаярдилар. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Сажия баджаҳл, тили заҳар хотин, сал нарсага чақиб олади. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
2. кўчма Қудратли, кучли; ҳайбатли, даҳшатли.
Омочнинг тишини созлашни, сандонда темир парчинлашни, турли асбоб ясашни ўрганар, қур-қур темирни кемираётган, сеҳргар, баджаҳл оловга узоқ тикилиб ўй сурарди. — К. Яшин, Ҳамза
Қуюқ, баҳайбат, баджаҳл булутлардан йирик ёмғир томчилари савалаб турарди. — Ойбек, Қуёш қораймас