Қидирув

фл. 1. Нарса юзасига ўрнашган (илашган, юққан) кир, чанг, сув ва бошқаларни ишқаб кетказмоқ.

Хонани супуриб, ҳўл латтада артиб тозалади. — Ёшлик

сап-сариқ олмалардан йирикроғини танлаб, белбоғ учига артган бўлди-да, очкўзлик билан карсиллатиб тишлади. — Ёшлик

беихтиёр думалаб тушган ёшни артиш учун бошини эгди. — С. Зуннунова, Олов

Ошхонада кўрдим бир бадмаст сатанг Қўл, оғзин артганин нон билан қаранг. — Воқиф

чақалоқнинг териси жуда нозик бўлади. Шунинг учун чўмилтиргандан сўнг арт- манг, сочиқни баданига аста-аста босиб олинг. — Саодат

2. шв. Пўстини, пўчоғини олмоқ; арч(и)моқ.

Сабзи артмоқ. Картошка артмоқ.

3. Ҳўл сочиқ, латта билан баданни ишқаламоқ (баданни чиниқтириш учун).

фл. Артмоқ феълининг мажҳул нисбати.

от Артиллериячи, тўпчи.

от 1. Тўп, миномёт ва шу кабилар отиш қуроллари мажмуи.

Зенит артиллерияси. Ўзиюрар артиллерия.

2. Шундай қуроллар билан қуролланган қўшин тури.

Шу чоғ артиллерия қисмлари оғир тўплари билан ўта бошлади. — Ойбек, Қуёш қораймас

3. Тўп-замбараклар, уларнинг тузилиши ва урушда қўлланиши ҳақидаги фан.

н artilleryman, gunner