«аросат» бўйича 15 та натижа: Луғатлар
от с. т. Арасот.
Маҳмудхонга бўлиб турур қиёмат, Алғов-далғов Оқтош шаҳри аросат. — Нурали
Товушқон туёқли, марал беллидир, Аросат кунида ажаб ҳоллидир. — Маликайи айёр
от Кишидаги тез ва тўғри фаҳмлай олиш қобилияти, сезгиси; фаҳм; заковат; дид.
Фаросатни бефаросатдан ўрган. — Мақол
Тил — ақлнинг қиличи, фаросат — ғилофи. — Мақол
Атиргуллар ҳовлиларга файз киритган — бу эса ҳовли эгасининг дид-у фаросатини кўрсатиб турарди. — Мирмуҳсин, Умид
Болани тарбиялашга фаросати етмаган кишигина унинг устидан шикоят қилади. — Р. Усмонов, Одобнома
сфт. Фаҳм-у фаросати ёʻқ, унча-мунчага фаросати етмайдиган, бетамиз.
Бефаросат одам.
Ёмон ёʻлларга бошловчи рафиқ-у ошнодан кеч, Расоларга яқин бўл, бефаросат, норасодан кеч. — Ҳабибий
— Эртага ишга тушаверинг! — деди у. Буни эшитиб хурсанд бўлганимни кўринг. Бунча бефаросат бўлмасам-а. — Ёшлик
сфт. Фаҳмли, ақлли, дидли. Фаросатли одам.
Ўзи жуда фаросатли, доно, достончи чол. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Баҳромбек оилада кўпроқ отасига тортган, хаёлчан, камгап, ишни пишиқ қиладиган, фаросатли ўғил эди. — Ёшлик
сфт. Ақл билан иш тутмайдиган; фаҳмсиз, дидсиз; пала-партиш.
Фаросациз бола. Фаросациз — фалокатга ёʻлиқар. — Мақол
Фаросациз, дидсиз, нодонда кўз доимо кўр, оёқ шолдир. — Нурбек, Умид ёʻли
от Ақл-фаросат, фаҳм, идрок.
Дид-фаросати бор аёл. Дид-фаросатга эга бўлмоқ.
ич сурадиган, ични бо'шаштирадиган (дори ҳақида); пургатору [-əрɪ] аросат, маҳшаргоҳ (католиклар афсоналарида: жаннатга киришдан олдин оиганларнинг жони гуноҳдан по
муаллақ Ҳавода, бирор нарсага тегмай, осилмай туриб қолган. Ҳозиргина дон ортиб ўтган машина орқасидан кўтарилган чанг ҳавода муаллақ туриб қолди. С. Аҳмад, Қадрдон д
