fl. shv. Boʻkirmoq (yirtqich hayvonlar haqida).
Ayiqday boʻlib aqirdi.
Togʻda aqirgan sherday boʻlib. — Malikayi ayyor
«aqir» boʻyicha 96 ta natija: Lugʻatlar
fl. shv. Boʻkirmoq (yirtqich hayvonlar haqida).
Ayiqday boʻlib aqirdi.
Togʻda aqirgan sherday boʻlib. — Malikayi ayyor
adv slowly
esk. Qizil mis. Maqol
Nomaʼlum yerda oltin bor, borsang — baqir topilmas
sft. 1. Moddiy jihatdan nochor, kambagʻal, qashshoq; muhtoj.
Faqir odam. Amirning oshidan faqirning mushti yaxshi. — Maqol
Birovning mol-dunyosi oshib-toshib yotsa-yu, faqirga koʻz olaytirsa, haqiqat bormi axir, ey falak! — J. Sharipov, Xorazm
Javob ololmadi hech kim ham zotan: Na sulton, na gado, na shoh, na faqir. — A. Oripov, Yillar armoni
2. esk . Birinchi shaxs oʻrnida yoki “men“, biz olmoshlari bilan birlikda ishlatilib, soʻzlovchining kamtarlik qilayotganini ifodalaydi.
Tabibiy entikdi: — Faqiringiz vijdonim buyurgan gapni aytdim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Faqir u zotning suhbatlaridan bahramand boʻlgan paytlarimni eslasam, yuragim ezilur! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Sizdek muhtaram zot taklif etadi-yu, bizdek faqir bosh tortadimi? — S. Siyoyev, Avaz
3. koʻchma Nochor, bechora, chorasiz.
Kichik, xarob, faqir bir uy. Kampir va yosh bir xotin joʻxori tozalar edi. — Oybek, Nur qidirib
Faqir yuragim orqamga tortib, peshonamni sovuq ter bosdi. — Fan va turmush
sft. 1. Hech kim izzat-hurmat qilmaydigan; qadrsiz, xoʻrlangan.
Siz kabi ulugʻ odam mendek faqir va haqir musofirni mamnunlik bilan kutib olgani uchun boshim osmonga yetdi. — M. Osim, Ibn Sino qissasi
Gʻulomjon haqir ota yonida koʻz yoshlarini yum-yum toʻkib turgan baxtsiz bolalarning yalangʻoch, ozgʻin badaniga qarab, yuragi ezildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. koʻchma Oʻzini hammadan past oladigan, kamtar banda.
Haqiringiz xizmatga tayyor.
ot Suv va boshqalar suyuqliklarni tashish va asrash uchun ishlatiladigan, bandli, silindrsimon idish; chelak.
Afandi bir kun kechasi quduqdan suv olgani paqir solgan edi, suvda oyning aksini koʻrdi. — Latifalar
U [Azizbek] qopdagi kakliklarning tirigini tovuqxonaga qamab, oʻq yeganlarini qopqoqli paqirga solib, supaga olib chiqib qoʻydi. — S. Ahmad, Jimjitlik