Қидирув

от 1. эск. айн. Оёқ 1.

Қуёш юзунг кўруб ерга йиқилди, Адоғинг туфроғини сурма қилди. — Хўжандий, Латофатнома

2. 3-sh.birl. адоғи. Тугаш жойи, ниҳояси.

Одатда ҳар қандай ҳикоянинг ҳам боши, ўртаси, адоғи бўлади. — Н. Сафаров, Оловли излар

Аҳмад сунбулани — ёзнинг адоғи, кузнинг бошланишини яхши кўрарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

sheksiz, aqırayaǵı joq, ushı-qıyırı joq

фл. кам қўлл. Охир томон (қуйи томон) ёʻналмоқ.

Ёʻл арғамчидайин — бир юқорилайди, бир адоқлайди. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

от 1. Қиймат жиҳатдан 1 фунтга тенг бўлган қадимги оғирлик ўлчов бирлиги (1 фунт = 409, 512 г.).

Бир қадоқ чой.

Афанди ишонмай, мушугини тортиб кўрса, тўрт қадоқ чиқибди. — Латифалар

2. айн. ҚАДОҚ ИИ 1 чега.

Битта қадоқ билан бутун бўладиган ликопча.

3. сфт. Қадоқланган, чегаланган.

Салтонбу қадоқ пиёлага [ шилпилдоқ\ солиб берди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от Камалак ўқлари жойланиб, белга боғланадиган ёки елкага осиб юриладиган асбоб; тирдон, ўқдон.

Қизларнинг ҳам, йигитларнинг ҳам белларида ўқ-ёй ва садоқларида ўқлари бор эди. — М. Осим, Тўмарис

Улуғбек елкасидан камонини олди, садоқдан ўқ-ёй олиб, камонга жойлади. — Б. Аҳмедов, Улуғбек

сфт. Қадоқ оғирлигидаги.

Беш қадоқли тош.

Кетмончиларнинг энг катта деб билган ўн қадоқли кетмонлари ҳам мулла Обидга ёқмайди. — А. Қодирий, Обид кетмон