Qidiruv

sft. Qulf osish yoki eshikni berki-tish uchun eshikka va uning kesakisiga, ikki tabaqali eshikda \ar ikki tabaqaga oʻrnatiladigan kichkina halqasimon temir va unga osilgan zanjir.

Turobjon eshikdan hovliqib kirar ekan, yaktagining yengi zulfinga ilinib, tirsakkacha yirtildi. — A. Qahhor, Anor

U [Munavvar] eshikning zulfinini tushirdi-da, eriga yoʻl berdi. — S. Anorboyev, Mehr

Bir mahal Naziraning qoʻli eshik zulfiniga tushdi-yu, zarb bilan oʻziga tortdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

ot 1. Muhammad(sav)ning Badr jangida qoʻlga tushirgan ikki uchli shamshiri; keyinchalik Hazrat Aliga, soʻng boshqa xalifalarga oʻtgan.

Boshimga Hazrati Alining muborak zulfiqorlari kelgan-da ham, haqq-u haqiqatdan yuz oʻgirmoq odatim yoʻq. — A. Qahhor, Tobutdan tovush

Hazrat Alining dulduli va zulfiqori oldida baland togʻlar ham, qirgʻogʻi koʻz ilgʻamas daryolar ham toʻsiq boʻlolmagan emish. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Umuman, keskir, oʻtkir (qilich haqida).

Chetda yotar chuvalgan salla, Zarrin qinli zulfiqor qilich. — M. Ali, Boqiy dunyo

3. Zulfiqor (erkaklar ismi).

Zulfiya (1915—1996) — taniqli oʻzbek shoirasi.