сфт. 1. Ғоят гўзал, барно, келишган.
[Самандарнинг] Қувончдан чақнаган кўзлари олдида ўша излагани зебо қиз намоён бўлди. — С. Кароматов, Қалбимда қуёш
Кийганида зебо қизлар янги либослар, Ўзбек дилин саховатин миннат-ла эслар. — М. Шайхзода
2. Хушманзара, кўркам, чиройли.
Зебо ўлка.
Кўклам қизи юз очди, мусаффо безанибдир, Эгнида яшил жомаси зебо безанибдир. — Ҳабибий
Баҳор наққоши яна қўлига мўйқаламини олиб, табиат қўйнига зебо нақшлар сола бошлади. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
3. Зебо (хотин-қизлар исми).