sft. 1. Zar qoʻshib ishlangan, zar qoʻshib yasalgan.
U [asir] sharob toʻla meshlarga va zarrin kosalarga, ovqat suzilgan tovoqlarga ishora qildi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
Husayn Boyqaro zarrin toʻshak ostidan bir maktub chiqarib, shoirga uzatdi. — Oybek, Navoiy
2. koʻchma Oltinday tovlanuvchi, oltinrang; sariq, sargʻish.
Bu oyda daraxtlar zarrin yaproqlarini toʻkadi, maysa va oʻt-oʻlanlarni sovuq urib nobud qiladi. — Gazetadan
[Temirjon] Asta yurib borib, zarrin quyosh shuʼlasida tovlangan zumraddek toza maysalar ustiga oʻtirdi. — J. Abdullaxonov, Oriyat