Қидирув

сфт. 1. Ёзга оид, ёзда бўладиган; ёздаги.

Ёзги ёмғир. Ёзги тун. Ёзги иссиқ. Ёзги меҳнат — қишки роҳат. — Мақол

Баҳор кезларида майсаларга ястаниб, дарахт тагларида бирга дарс тайёрлаганимиз, ёзги каникулда тоғларга саёҳат қилганимиз менинг эсимдан чиқмайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ёз учун мўлжалланган, ёзга мос; ёз-лик.

Ёзги кинотеатр,

Қурбон ота елиб-югуриб, сал кунда қишки ва ёзги чойхонанинг кам-кўстини тўғрилаб олди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

от эск. айн. Қалам.

Ана шу оқим таъсири остида маълум даврда салам сўзи ўрнида ёзғич сингари архаик ёки ясама сўзлар ишлатила бошланган эди. — ЎТА

Улар қаламни ёзғич, стаканни сув ичкич деб кулги қилардилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

фл. 1. Хафа бўлиб гапирмоқ, гина қилмоқ; айбламоқ, айб қилмоқ.

Муҳсинани бекорга ёзғирган экан. М. М. — Дўст, Лолазор

Ахир, опам эшица, ёзғирмайдими? Унинг ҳурмати ёʻқми? — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

Ҳатто, қадрдон дўстим нега мендек ўйлай олмайди, дея уни ёзғириш ҳам ин-софдан эмас. — Т. Қаипбергенов, Қорақалпоқнома

2. эск. Гуноҳ қилмоқ.

Мен нима ёзғирдим сизга?

Таркибида бутан бўлмаган, ёзда фойдаланиладиган, буғ билан тўйинтирилган паст босимли бензин