сфт. 1. Ғамгин, кайфияти ёʻқ; маъюс.
Отабек хомуш ўтирар, Ҳасанали эса унинг ҳолини таъқиб этмоқда эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
[Аҳмад] Паришон ва хомуш бир кайфиятда зўр-базўр қадам босиб, ишхонаси томон ёʻл олди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. Ўйчан, сўзсиз.
У [чол] тажанг бўлмаган вақтда кўпинча боши ярим қийшайган, хаёлчан, хомуш юради. — Мирмуҳсин, Занглаган қилич
Командир жим, командир хомуш. — У. Носир
3. кўчма Авзойи бузуқ, жимжит (об-ҳаво ҳақида).
Шамол босилган Табиат хомуш. — Ҳ. Ғулом, Машъал
- Хомуш тортмоқ Маъюсланмоқ, кайфияти бузилмоқ. — Ҳаммаси жойида дейсанми? — Болта муаллим хомуш тортди. — Қанийди шундай бўлса. Афсуски, бундай эмас. — Н. Норқобилов, Тўқнашув
- Хомуш булут Қора булут. Зилзиладан чалавайрон шаҳар устида хомуш булут карвонлари вазмин сургалади. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари