Qidiruv

ot 1. Bir tomoni toshga ishqab silliqlangan; siyqasi chiqqan, silliq (oshiq haqida).

[Sulton kissavur] Qoʻlida toʻrtta xirpa oshiqni oʻynab kelar edi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

2. koʻchma Koʻpni koʻrgan; quv, tullak.

Tulkilikda bu odam xirpa boʻlib ketgan. — Mirmuhsin, Qizil durralar

[U| Baʼzi eski xir-pa amaldorlarning kirdikorlarini oʻrgandi. — Oybek, Navoiy

fl. 1. Toshga ishqab, yedirib tekislamoq, silliqlamoq.

Oshiqni xirpalamoq.

2. koʻchma Burnini yerga ishqalamoq, adabini bermoq.

— Biz oʻttiz kishi Badiuzzamonning ellik-oltmish yigitini obdan xirpaladik, — dedi Arslonqul Navoiyga irjayib. — Oybek, Navoiy

fl. Xirpalamoq feʼlining majhul nisbati.