Qidiruv

1. Yaprak.

2. Yazılı kağıt.

Yazılı kağıt.VARAQA

adj ʼæmbiənt tevarak-atrofdagi

adj 'æmbiənt tevarak-atrofdagi

ot 1. Mevali daraxtning bir yilda ikkinchi bor bergan mevasi.

Duvarak olma. Olmaning duvaragi.

Bir yillik novdalarda yetilayotgan uzum boshlari bilan bir qatorda bachki novdalarda duvarak paydo boʻlishi mumkin. — Fan va turmush

Baʼzi shoxlarda bultur chala terilgan mevalar —

duvarak olxoʻrini eslatuvchi zaytunlar qurib yotardi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari

2. koʻchma Boʻyi past, pachaq (odam haqida).

Duvarak odamlar.

Yoʻldosh poʻchtachining duvarak qizicha ham boʻlolmaysan, sendan yosh, lekin oʻn hissa koʻp ishlaydi. — Yoshlik

3. koʻchma Xom, gʻoʻr; tajribasiz.

Kelganiga bir yil, yarim yil boʻlib qolganlar bor., duvarak boʻlsa ham, pulni puflab tugadiganlar — bularni oz-moz pul bilan ragʻbatlantirish mumkin. — A. Muxtor, Tugʻilish

4. Umuman, xar narsaning kichkinasi, yetilmagani.

Poyezd meni kichkinagina, nomi hali temir yoʻl xaritalariga kirmagan duvarak bir razyezdga tashlab oʻtib ketdi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

— Avrab ham boʻshaydi bu duvaraklarni, — arz qildi Ubayda xola xit boʻlib. — Sh. Toshmatov, Tongdagi koʻlanka.

ot zool. Qora yoki toʻq qoʻngʻir rangli, uzun qilsimon moʻylovli, yer yuzida keng tarqalgan kemiruvchi hasharot; tarakan.

Oʻzbekistonda suvaraklarning 30 ga yaqin turi, jumladan, xonadonlarda 2 turi (sariq suvarak va qora suvarak) tarqalgan. — OʻzME

Bunaqa kimsalar pana-pastqam yerlarda koʻzga tashlanmay, ivirsib yurishaveradi-da, bir payt qarabsizki, suvarakdek lop etib yorugʻlikka chiqib olishadi. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

ot 1. Kuzatuvchi, soʻzlovchiga yoki boshqa shaxs, narsaga nisbatan hamma yoq, tomon, joy, atrof.

Tevarakka koʻz yugurtirar ekan, Olimovning ham peshonasi tirishib ketdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Yana tevarakdan odamlar toʻxtovsiz ravishda bu yerga kelmoqda edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Suvonjon tevarakni qoplab olgan qorongʻilikka qoʻrqinch toʻla koʻzlari bilan tikilar, butun vujudi bilan oʻz nidosiga biror javob kutardi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Biror narsaning gir atrofi, aylanasi.

Hovuzning tevaragida teraklar oʻsgan.

Oʻzining tevaragi tekis qilib qirqilgan qora soqol va chiroyli moʻylovi bilan zamonasining qorni katta boylariga sira oʻxshamagan Teshaboy ham odamlar nazaridan chetda emas edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Xilma-xil yovvoyi gullar tevaragida rang-barang kapalaklar bazm quradi, asalarilar gʻuvullaydi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

3. koʻchma Biror shaxs, guruh, kuch va shu kabilarning birlashtiruvchi doirasi, atrofi.

U [Qudrat] oʻz tevaragiga Gʻulomjon, Zamon, Barot polvon singari yoru doʻstlarini yigʻib, ularning yordam va madadlari bilan qishloq mazlumlarining haq va huquqlarini qoʻlidan kelganicha himoya qilib, ularga balogardon boʻlib keladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

4. Atrofida boʻlgan, atrofidagi.

Yolgʻiz Tiktepa qishlogʻidagina emas, tevarak qishloqlarda ham mulla Obidning ertagi ekindagi muvaffaqiyati ogʻizdan ogʻizga yurib ketdi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

Tevarak bogʻlarda toʻladi yaproq, Mehnatkash daraxtlar tiklaydi qaddin. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

5. kum. vzf. kam qoʻll. Atrofida.

Vahima va tahlikali holga qirq yosh tevaragida tushganidan dalolat beradi. — Gazetadan