Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot 1. Umum tomonidan qabul qilingan va amal qilinadigan tartib; odat, rasm.
Toshkentlikda bagʻoyat qadim Yashab kelar ezgu bir udum: Uchrashganda birinchi soʻroq — Tinchlikmi? deb hol surishtirmoq. — M. Shayxzoda
Qora uylarni esa, eski udumga koʻra, faqat ayollar tikishadi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa
2. s. t. Ayrim shaxsga xos ish-mashgʻulot, odat.
Parrandaga oʻch: hali qarqunoq tutib keladi, hali bedana. Bobosining udumini qilib, ovchi boʻlaman, deydi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar