ot 1. Daraxt shoxining urish, haydash va shu kabilar uchun ishlatiladigan boʻlagi, undan maxsus ishlangan qismi; kaltak.
Uzun tayoq. Quruq tayoq.
Kal oʻlikni darvozaga olib chiqib, belini bogʻlab, qoʻliga tayoq berib ketibdi. — Ertaklar
2. Shunday yogʻoch (tayoq)dan teggan zarb.
Kimlarning orqasida tayoq izlari, Hali ham toʻlqinlanar qon dengizlari. — Gʻayratiy
3. Hassa vazifasidagi yogʻoch; hassa.
Oyoq charchasa, tayoq yaraydi. — Maqol
Ota zalvarli tayogʻini qorga niqtab bosib, bardam qadam tashlardi. — S. Anorboyev, Oqsoy
- Aytilmagan qoʻnoq — yoʻnilmagan tayoq Aytmagan joyga mehmon boʻlib borish or-sizlik boʻladi, degan maʼnodagi maqol.
- Boyagi-boyagi — boyxoʻjaning tayogʻi