ot 1. Madh, maqtov; olqish.
Tasanno aytmoq (demoq, oʻqimoq).
Boyatdan beri tantiqliklaridan ichida kulib kelayotgan Hafiza oʻzgardi, u Shahnozaxon opaga jilmayib boqdi — bu uning tasannosi edi. — Mirmuhsin, Umid
Oybek adabiyotimiz shuhratini dunyoning ancha mamlakatlariga yoyishda juda katta tahsin va tasannoga loyiq ish qildi. — V. Zohidov, Moʻjizakor
2. und. s. Qoyil, ofarin; tahsin.
Taqsir yerning tagida ilon qimirlaganini bilasiz-a. Tasanno! — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Dengizlar ortidan kelar aks sado, Yer yuzi yoshlari deydi: Tasanno!? — Bobojon