Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 4 словарях
ot Esankirash, sarosima va shu kabilar bilan yuz beruvchi bezovtalik, hayajonli holat.
Mana endi talvasa bilan qalbi tubiga bekitib kelgan sirini ochib qoʻydi — Shuhrat, Umr pogʻonalari
[Yorqinoy] Dadasining oq qilishini achchiq ustidagi talvasa deb bilardi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda
Yaradorlar iztirob va isitmaning zoʻridan talvasa bilan birdan sachrab turar, soʻng hushsiz yiqilar edi. — Oybek, Quyosh qoraymas
- Jon talvasasi 1. Oʻlim oldidagi bezovtalik, jon talashish. Ularning uchi [uchtasi] oʻlgan, biri esa hali jon talvasasida edi. — O. Otabekov, Kam boʻlmagur, oʻgʻilU [erkak] ayolning bilagidan ushladi. Ayol jon talvasasida: — Voydod, odam bormi!?— deb qichqirib yubordi. — F. Nasriddinov, Tundagi voqeaSayyod domidan hurkigan ohuday jon talvasasida qochib qoldi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon