«ShOV» boʻyicha 151 ta natija: Lugʻatlar
taql. s. Suyuqlikning shiddat bilan tez tushishida hosil boʻladigan tovushni bildiradi.
ʃʌv
1. itarmoq, turtmoq
2. turtib (itarib) kirgizmoq, zoʻrlab tiqmoq, suqmoq, solmoq
'ʃʌv(ə)l
belkurak, bel, kurakcha, hokandoz
ot Otquloqqa oʻxshash, qora-bugʻdoylar oilasiga mansub, bargi mayda, taʼmi nordon, ovqatga ishlatiladigan koʻp yillik oʻsimlik; qoʻziquloq.
Shoʻrvaga shovul solmoq.
ot 1. ayn. Shoqul.
2. Tikuvchilikda dagʻal choklar uchun (masalan, qop tikish uchun) ishlatiladigan yoʻgʻon ip, kanop.
ot 1. 1 Shov va shunga yaqin aralash tovushni bildiradi.
Bir mahal qandaydir shovurdan uygʻonsa, barzangiday odam traktorga unnayotgan emish. — Yoshlik
Qoʻshigʻida goh yilqi uyuriga toʻla dasht shovuri boʻladi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha
2. Shov-shov tovush; shovullash.
Salobatli yomgʻir shovuri eshitilib turardi. — P. Qodirov, Uch ildiz
olag‘ovur Bir-biriga qovushmagan, tartibsiz gap; gʻovur-gʻuvur, qiy-chuv. Botirali kirishi bilan notiq gapdan toʻxtadi, olagʻovur ham tindi. H. Gʻulom, Mashʼal Notinch; s
shov-shuvga sabab bo'lmoq.
[sen'seıʃ(ə)n ʌngə] shov-shuvli mish-mishlarni tarqatuvchi
shovqin, shovqin-suron, g'ovur-g'uvur, shov-shuv, to'polon
tovush, ovoz, sado, sas, un; shovqin, g‘ovur-g‘uvur, shov-shuv | звук; шум
shovqin, shovqin-suron, shov-shuv, qiychuv; uproarious [ʌp›rɔ:rıəs] 1) shovqin-suronli, sershovqin 2) kuchli, shiddatli, qattiq
