sft. 1. Silliq, toygʻoq yuza, sirt; sirgʻanchiq.
Sirpanchiq muz.
Qat-tik sovuq boʻlib, koʻchalar sirpanchiq boʻlgan kunlarning birida Afandi Toshkentga tashrif buyurdi. — Mushtum
2. Sirpanish, konki otish uchun maxsus muzlatilgan joy, maydon.
Sirpanchiqda konki uchmoq.
Bolalar tanaffusda biri qorboʻron oʻynab, biri sirpanchiq uchib yurishardi. — Gazetadan
3. tex. Stanok, moslama, qurilma va shu kabilarning sirpanuvchi qismlari surilib yuradigan silliq yoʻnaltiruvchi qismi.
- Sirpanchiq otmoq Silliq muz yoki qor ustida uchmoq, sirpanib oʻynamoq. Vali yoʻl-yoʻlakay sirpanchiq otib kelarkan, oʻzidan oldinda ketayotgan qizchani turtib yubordi. — Gazetadan