от 1. Шум кишига хос иш, хатти-ҳаракат, қилиқ.
Қўқондаги бир мактабда турк афандидан таълим кўриб, ўша афандидан анчагина шумликларни ўрганган экан. — П. Турсун, Ўқитувчи
Ўртоқ Умурзоқова, кўриб турибманки, сиз ҳам шумлик қилаётирсиз, марҳамат, жавоб беринг, нима мақсад билан келдингиз? — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Бу саҳройи болалар шумликни билмайди. Ўргатиб-ўргатиб, ишга сола берасиз. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Ёмонлик, қайғу-кулфат келтирувчи нарса.
Унинг чарчоғи ҳам, уйқуси ҳам қочган, кўнгли бир шумликни сезгандай, кекса, ҳорғин юзини бетоқатлик кўланкаси қоплаган эди. — А. Мухтор, Чинор