ot 1. tlsh. Umumxalq tilining maʼlum hududga xos tarmogʻi, mahalliy til.
Oʻzbek tilining Fargʻona shevasi.
Turli shahar va qishloqlardan kelganliklari turlicha kiyim va shevalaridan bilinib turgan yosh-yosh yigit-qizlar konferens-zalning ichi-sirtini toʻldirib yuborgan edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Oʻz qavmlari va asl oʻzbeklar boʻlmish qamishkapaliklarni [domla]
dagʻal nom bilan tahqir qilar va ularning shaharliklarnikidan anchayin farqli boʻlgan sheva tillarini masxaralar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. ayn. Til 3.
Oʻzbek shevasida sheʼr oʻqilarkan, Qalblarning qaʼrida hislar uygʻonar. Vatan maqtovlari kirib quloqqa, Zal chay-qalar — odam toʻpi toʻlgʻanar. — S. Akbariy
Afandi demak —
turk shevasida muallim demakdir. — H. Gʻulom, Mashʼal
3. kam qoʻll. Soʻz.
Seni ham domiga tortmoq boʻladi Sevgi deb atalgan bu eski sheva. — Gʻ. Gʻulom
Bosh egib tonglardan tonglargacha to Vijdon shevasiga tashbih izlaymiz. — R. Parfi