ot 1. El-xalq ichida qozonilgan katta obroʻ, hurmat; shon-shuhrat, dovruq.
Qizini yer-koʻkka ishonmagan onasi bu qizni katta shavkat va dabdaba bilan uzatishni orzu qilardi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Shavkati olamga ketib, Birovlarga qamchi chopib — Oysuluv
Qaydan keldi bu shavkat, oʻzgʻirlik, peshqadamlik. — Mirtemir
2. Salobat, viqor; savlat.
Saroyning oʻrtaligida adras koʻrpachalar toʻshalgan shiypon ostida shavkat bilan paryostiqqa suyanib, karvonboshi oʻtirmoqda edi. — S. Ayniy, Qullar
3. Dabdaba, tantana, hashamat.
Bazm bu-tun shavkati, butun anʼana va odati bilan davom etadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Shavkat (erkaklar va xotin-qizlar ismi).