от 1. тар. Эрон ва Афғонистонда: йирик амалдор, қабила бошлиғи; Ўрта Осиёда: қўшин қўмондони; Усмонлилар салтанатида: дала армияси қўмондони.
Темур Малик жанг либосларини кийиб, сардор Шоҳмурод Кўҳистоний билан биргаликда отга миниб, қўшин тўпланаётган томонга жўнади. — Саодат
2. Умуман, қўмондон, бошлиқ.
Сенга бермас Гўрўғли ҳеч омона, Хон Гўрўғли Чамбил элнинг сардори. — Маликайи айёр
Кемада айғоқчилар сардоридан бошқа икки киши ҳам бор эди. — Мирмуҳсин, Темур Малик
3. кўчма Ёʻл-ёʻриқ кўрсатувчи; илғор, зарбдор.
Наманганнинг анори, кимни қилмас хумори, Наманганликлар нори, йигитларнинг сардори. — Т. Тўла