Қидирув

от 1. Поябзалнинг тагчарм билан бошлиғи бириккан еридаги гир айлана нақшдор бўртиғи.

Рахт солиб тикилган этик.

2. Зийнат, ҳашам.

Кулоҳ кийиб ёʻл бошладим, Очилмади менинг бахтим! Бузилган-дир бунда рахтим! Сабил бўлди тож-у тахтим! — Ширин билан Шакар

Булбул бойламасин гулнинг рахтини, Худо очсин эр-йигитнинг бахтини. — Юсуф ва Аҳмад

сфт. Рахт солиб тикилган, рахт солинган.

Рахтли этик.

Фрахт

от Тана қўйиб, шох ва новдалар чиқариб, томир отиб ўсадиган кўп йиллик ўсимлик.

Мевали дарахт. Мевасиз дарахт. Олма дарахти.

Дарахт шохларида илиқ томчилардан сесканиб уйғонган гўдак куртаклар табассум қилади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Деворлар бўйлаб ҳар хил мевали дарахтлар: шафтоли, олма, нок, олуча, жийда. — Ойбек, Танланган асарлар

Бодом дарахти ер танламайди: тошлоқ, қумлоқ жойларда ҳам бемалол ўсаверади. — Газетадан

сфт. 1. Ҳис-сезгиси ўлик; ҳаракациз, қотиб қолган.

Назокатнинг карахт вужудида томирларга қон югургандек бўлди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

-Қўл майиброқ, ўғлим — деди чол Сидиқжонни хижолатдан чиқариб, —

мана шу ўнг қўл карахт. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Қалби дод, дод, деб фарёд солар, аммо йиғлай деса, кўзига ёш келмади, сўзлай деса, тилига сўз келмади — вужуди карахт бўлиб қолган эди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. кўчма Эс-ҳушини ёʻқотган, ҳушсиз.

Шарофат Анзират холанинг остонасидан ичкарига қадам босганда, заҳарга тўлган чаёндек, ўз заҳаридан ўзи карахт эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Мудҳиш хабар Бобурни жимжит қилиб қўйди. У карахт бир аҳволда кийинди. Отига минди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар