Қидирув

сфт. 1. зид. Қийинчилик билан амалга ошадиган, кўп куч, меҳнат ва шу кабилар талаб қиладиган; сермашаққат, машаққатли; осон.

Қийин иш. Қийин масала. Қийин вазифа.

Санат турларининг ичида энг қийини — рассомчилик. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Мулла Фазлиддин ёш подшоҳнинг амри билан Буратоғнинг чиқиш қийин бўлган хуш-манзара бир қоятоши устига кичкина ҳужра қурган. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Оғирчилик, қийинчилик билан боғлиқ бўлган; оғир, мушкул.

Қийин шароит. Қийин аҳвол.

Қараб ўтирсак —уят бўлади, халқ қийин кунимда асқатмади, дейди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Мусофирчилик қийин, бола-чақани соғинади киши. — Ойбек, Танланган асарлар

— Бола фақирга қийин бўлди, — деди Жонузоқ оқсоқол Ойсулув сузиб келган овқатни еяётиб. — С. Анорбоев, Оқсой

3. кесим взф. Маҳол, амримаҳол.

Қоронғида ким эканини билиш қийин. Касалнинг келиши осон, кетиши қийин. — Мақол

У

замонда, ўғлим, бизга ўхшаган одамларнинг тўрт танга орттириши қийин эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Бунинг устига, суяги меҳнатда қотган аёлнинг нозик қомат, хипча бел бўлиши қийин албатта. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

Дудуқ одамнинг гапириши қийин, аммо унинг гапини тушуниш ундан ҳам қийин. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

4. кам қўлл. айн. Қийинчилик.

Қизники қийин билан битар, Ўғилники ўйин билан битар. — Мақол

от Газмол, чарм, тунука ва шу кабилар нарсани қийиб ишлашда ҳосил бўлган чиқинди, қийқим, қийқинди.

от 1. Қийин ҳолат, қийин эканлик.

Ишнинг қийинлиги. Масаланинг қийинлиги.

Қийинлиги билан неча пуллик ишим бор. — Б. Раҳмонов, Баҳор арафаси

[Нор:] Сизнинг муддаонгиз бошқа нарсада. Бўлмаса, сизга бунинг ҳеч қийинлик жойи ёʻқ. — Ҳамза, Паранжи сирлари

2. айн. Қийинчилик.

Бектемир ёʻлда учраган қийинликларни унутди. — Ойбек, Қуёш қораймас

[Тожибой:] Сизларнинг уйларингиз печат бўлиб, кўп қийинликлар тортишди. — Ҳамза, Паранжи сирлари

от 1. Умуман, қийналиш, қийноқ келтирадиган (туғдирадиган) ҳолат; қийинлик.

Яраланган Қодир қийинчилик билан ўрнидан турди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

Дастлаб, отангга бор, онангга бор, қабилидаги бирмунча қийинчиликлар содир бўлган эса-да, кейинчалик ишлар юришиб кетди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

[Ёʻлчи] Қоратойга ёʻлиқди, қийинчилик билан бир аравани байлашди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Ишга халал берадиган, уни қийинлаштирадиган нарса ёки ҳолат; монелик, тўсиқ, ғов, қийинлик.

Унгур ичкарилашган сари қийинчиликлар туғдириб борди. Уч қулоч илгарилаш билан унгур ичи анча қоронғилашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Улар ўзларининг кучли иродалари, курашлари билан ўз ёʻлларида тўғоноқ бўлган қийинчиликларни енгиб ўта оладиган кишилардир. — С. Сиёев, Ёруғлик

3. Машаққат; азоб-уқубат.

У отасидан йигирма ёшда қолиб, укаларини қийинчилик билан боққан. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Қанчадан-қанча қийинчиликлар билан уни ўқитиб, олий маълумот олишига имкон берган ота-онасидан умр бўйи миннатдор бўлиб яшади. — Саодат

4. Оғир моддий аҳвол, қаттиқчилик, оғирчилик.

Қийинчилик билан ўсган бола.

Ҳаммаларининг гаплари, айланиб келиб, тобора авж олаётган қимматчилик ва қийинчилик устида тўхталар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

ЖК

Бунга эришиш менга (кимга?) қийин бўлди.

от айн. Қийин-қистов.

Салимжон, болани баҳона қилиб, ҳар куни ишингдан бўша, деб хотинини қийин-қистоққа олаверди. — А. Муҳиддин, Давлат қораловчиси