ot 1. Imorat yoki inshootning ost qismi; mashina, mexanizmlarning asosi.
Tosh poydevor. Ustun poydevori.
Bir hovuch suv ayvonning pishiq gʻishtdan urilgan poydevoriga sachradi-da, shimilib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Imoratning poydevori xarsang toshlardan koʻtarildi, devorlari sinch qilindi. — Yoshlik
U hovliga kirishi bilan, ayvon poydevoriga suyanganicha, boshini osiltirib uxlayotgan onasini koʻrdi. — T. Malik, Shaytanat
2. koʻchma Zamin; negiz, baza.
Mehnat — rohatning poydevori. — Maqol
Insonni maʼnaviy shaxs sifatida shakllantirishda maktab poydevor desak boʻladi. — M. Joʻra, Noshirnoma
Taʼlimning poydevori bilimning hayotda kerakligini bolaning ongiga yetkaza bilishdir. — P. Usmonov, Odobnoma
Har tomonlama oʻzaro aloqalarimizga poydevor boʻlib xizmat qiluvchi mazkur hujjat asosida mamlakatlarimiz oʻrtasidagi hamkorlik tobora ravnaq topayotir. — Gazetadan