Qidiruv

ot 1. Biror kimsa, narsa yoki joyni saqlab, qoʻriqlab turadigan, biror xavf yuz berganda, uni daf qilish uchun chora koʻradigan kishi; soqchi.

Bu ham mayli, Komil bilan Inobatning oʻtirganini ayting poyloqchi boʻlib! — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

Soqchilar bu yerda poyloqchi boʻlib oʻtirganlaridan juda asabiy edilar. Chunki hozir boshqa gʻoliblar Bobur tarafdorlarining mol-u mulklarini talon-toroj qilib boyimoqda edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. kam qoʻll. Aygʻoqchi, josus.

Sardor bularni Hirot va Tejen yoʻli tomonlariga poyloqchi qilib yuborgan edi. — S. Ayniy, Qullar

3. s. t. Aniq moʻljalga oluvchi; mergan.

ot 1. Soqchilik, qoʻriqchilik.

Ana shunday poyloqchilik qilib yurgan kunlarining birida boʻrini koʻrdi. — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar

Ukalari ham navbat bilan poyloqchilik qilishibdi. Ortiq hech narsa roʻy bermabdi. — Chalpak yoqqan kun

Xudoyberdiyev bilan Kozlov xandaqni chuqurroq qazib, navbati bilan poyloqchilik qilishdi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Aygʻoqchilik, josuslik.

Parpixoʻja yogʻchi poyloqchilik, chaqimchilikning muvaffaqiyatidan gʻururlanib, koʻz uchi, qulogʻi bilan toʻplagan maʼlumotini soʻzlab borarkan, ellikboshi uni toʻxtatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar