Qidiruv

ot esk. q.x. Ulov qoʻshib, yer haydaladigan metall tishli qadimgi eng oddiy yogʻoch yoki temir asbob.

Omoch bilan yer haydamoq.

Hoʻkiz kallasini egib, omochni tortishga urinar, qoʻshchi esa hadeb qistar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

[Abdurasul] Dastlab Olaxoʻjaning sigirlarini boqadi, keyin omoch qulogʻini ushlaydigan boʻlgach, qoʻshga chiqadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

sft. Omochga, plugga ega boʻlgan.

Tomorqa etagidagi devorning omochli traktor kirgudek joyi buzib tashlangan edi. — A. Obidov, Akang qaragʻay Gulmat

fl. Omochlamoq feʼlining orttirma nisbati.

ot Yer haydash uchun kerakli boʻlgan omoch, boʻyinturuq va boshqa asboblar majmui.

погов.ирон. ≈ один с сошкой, семеро с ложкой.

oʻzbekchateng (bir xil) rangliruschaравноцветный