Qidiruv

ot 1. Biror ishni yaxshi egallagan; usta, mohir, omilkor.

Birni ikkiga chaqib, ikkini toʻrt qilishga omil ota qizini [Tannozxonni] ishlagani qoʻymagan edi. — Q. Maxsumov, Muhabbat qoʻshigʻi

2. Omil (erkaklar ismi).

ot Avom boʻlishlik, savodsizlik.

Oʻrgilay, hamma kasofat omiligimizda-de! — Hamza, Tanlangan asarlar

ot Omillik, ustalik bilan ish koʻruvchi; usta, omil.

Omilkor dehqon. Omilkor toʻquvchi.

Amakilarining bu borada omilkor, puxta kishilar ekanini bilgani uchun Islomboy indamay qoldi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

ot Biror ishni yaxshi egallaganlik, ustalik.

Oʻz ishiga omillik.

ot Ikki uchini egarning old qismiga, uchinchi uchini otning oʻmrovi orqali oʻtkazib, ayilga biriktirib qoʻyiladigan bezakli qayish tasma (egarning orqaga surilib ketmasligi uchun xizmat qiladi).

Qoʻshinning ikki yoni va orqa tomonini himoya qilib turgan otliqlar suvligʻini chaynab, tilla oʻmildiriqlarini oftobda yarqiratib turgan safsiz argʻumoqlarning boshini qoʻyib yuboradilar. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Boshida kumush yugan,

koʻksidagi oʻmildiriqlarida ham kumush qubbachalar bor. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

sft. Juda omil, yetuk usta.

U har qanday ishga omil-komil odam.