от Вафот этган, ўлган киши.
Белбоғ олиб келган одам ўлим олдидан марҳумнинг нималар дегани бировни кўп тилга олганини сўзлади. — П. Турсун, Ўқитувчи
«МАРҲУМ» бўйича 22 та натижа: Луғатлар
от Вафот этган, ўлган киши.
Белбоғ олиб келган одам ўлим олдидан марҳумнинг нималар дегани бировни кўп тилга олганини сўзлади. — П. Турсун, Ўқитувчи
от Марҳум, ўлган аёл.
[Анвар:] Сен уял, уялма, бари бир, улар бизни жуфтлаштирадилар. Марҳума Моҳлар бибининг фотиҳаси ерда қолмас! — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
[дɪ'сиːс] 1. н ўлим, вафот, қазо 2. в ўлмоқ, вафот этмоқ; декеасед [-т] марҳум, вафот этган
мотамдор айн. Мотамли 2. Марҳум қабрга қўйилгач, мотамдорларнинг алам-армони хиёл совиши шундан экан. Х. Султонов, Онамнинг юрти
уч дин. этн. Учига пахта ўраб, ёғлаб, марҳум арвоҳига атаб пайшанба, жума оқшомлари ёқиб қўйиладиган чўп Уч ўрамоқ. Уч ёқмоқ
ашёвий Ашёвий далил Далил бўладиган нарса, буюм. У марҳум калтакланган жойни кўрсатиб беради. Балки ашёвий далиллар топилиб қолар. Ёшлик
ғолибо крш. с. эск. кт. Кўпинча, асосан. Ғолибо шундай дейилади. Афтидан, тахминан, балки. Алишер марҳум Абулқосим Бобир саройига хизматга кирганларида, ғолибо, о
лаҳад Қабрнинг ички, мурда қўйиладиган хонаси. Мурда лаҳадга қўйилиб, гўрга тупроқ тортилаётган вақтда, таомилга кўра, кимдир халойиққа қараб: — Ҳо, яхшилар, марҳ