По запросу «MANQA» — результатов: 6: Словари
ot 1. Dimogʻida gapiruvchi.
Shu payt Eshon machitdan manqa soʻfining pang ovozi eshitildi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
2. shv. Mishiq.
3. Ot va boshqa yakka tuyoqli hayvonlarda boʻladigan, baʼzan odamga ham oʻtadigan yuqumli kasallik.
ot Koʻmir bilan yoqiladigan koʻchma oʻchoq.
Manqalga koʻmir solmoq. Manqalda ovqat pishirmoq.
Samovarchi boʻshagan choynaklarga choy damlab, yana manqal ustiga qoʻydi. — S. Ayniy, Doxunda
ot tib. Tugʻma yoki hayotda orttirilgan anatomik nuqsonlar oqibatida ovoz jarangdorligining buzilishi, nutq tovushlarini buzib talaffuz qilish kabi oʻzgarishlar bilan ifodalanuvchi patologik holat.
ot ayn. Manqal.
Oʻrtada manqaldonda olov, olov atrofida siniq-mertik choynaklardan uch-toʻrttasi terilgan. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola.
fl. Dimogʻ bilan gapirmoq, pingʻillab gapirmoq.
1. anat., tib. burunga oid; burun...; nasal a bone burun suyagi; nasal a cavity burun bo'shlig'i; nasal a duct ko'z yosh-burun kanali (yo'li); 2. ping'illagan, manqa; nas
