По запросу «KOKIL» — результатов: 29: Словари
ot maxs. Metall buyumlar quymalarini tayyorlashda koʻp marta foydalaniladigan metall qolip.
sft. Kokilga ega.
sft. Boshida kokili bor.
Hasan qaygʻichi kokildor bolaning qoʻlidan qoziqlungini olib, boshiga salla qilib oʻradi — S. Siyoyev, Avaz
ot etn. Xotin-qizlarning soch oʻrimlariga taqadigan, kumush tangalarni bir-biriga zanjir kabi ulab yasalgan bezak buyumi.
Yorimning zarkokili Tushibdi tovoniga. — Oq olma, qizil olma
Nuri kiyinishni, bezakni sevar edi. Zirak, bilaguzuk, zarkokil, qoʻltiqtumor, tillaqosh, zebigardon kabi buyumlardan quti-quti yiqqan. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot etn. Sochni beshta-beshta kokil qilib oʻrish usuli va shu usulda oʻrilgan soch.
Beshkokil qiz.
ot (toʻgʻrisi Qirq kokil).
soch o'rimi, kokil
['fɔ.lɔk] peshona gajak; kokil
kokil, soch oʻrimi | коса (из волос)
kokilcha, kokil, soch o'rimi косичка, коса
[kju:] 1. n soch oʻrimi, kokil 2. v sochni mayda oʻrmoq
1. n 1) kokil, soch o'rimi; 2) qat, burma, tax; 2. v soch o'rmoq
