sft. 1. s. t. Odatdagidan ancha katta; juda katta.
Kattakon boʻri. Kattakon qovun.
Xonada oʻntacha eski, chang bosgan parta, kiraverishdagi devorga kattakon qora taxta qoqilgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Oʻtirganlar orasida Toʻlqiniy degan soʻz soʻrab, kattakon papkani qoʻltigʻiga qisgancha, minbarga koʻtarildi. — Shukrullo, Qor ham yonar ekan
2. ayn. Katta 3, 8.
Hamza uyingizda kattakon quvonchli voqea yuz berganini aytdi. — K. Yashin, Hamza
Demak, suv chiqadi. Qanday qilib chiqarish esa odamlarning ixtiyorida. Faqat kattakonlar yoʻl qoʻyib bersa boʻlgani. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.