от 1. Ёмон оқибатга олиб борадиган, бахцизлик (зиён, заҳмат) келтирадиган.
Касофат иш.
Шира кўп касофат нарса, ғўзанинг ёш баргларига ёпишдими — уни бужмайтириб қўяди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Кайфим бор эди, ҳаммасига касофат арақ сабабчи — Газетадан
2. от Ёмон оқибат, ёмон, нохуш таъсир.
Яхшининг — шарофати, ёмоннинг — касофати. Матал.
Очлик касофатидан она-бола дунёдан кетди. — С. Исмоилзода, Темур
Мана шундай ҳилофи шаръий ишларингизнинг касофатидан бундай кунларга тушдингиз. — С. Айний, Қуллар
3. Шундай белги, таъсирга эга бўлган шахс ёки нарсага нисбатан қўлланади; шахс ёки нарсани шундай белги билан қайд этади.
Ёʻқол, дейман, ёʻқол, наҳс! Ёʻқол кўзимдан, касофат! — С. Зуннунова, Олов
Бунинг устига нўхтаси ҳам ёʻқ эди касофатнинг [новвоснинг]. — С. Нуров, Нарвон
Сен замонни тушунасанми, ўйлаб қара, агар шу хом қовоқда миянг бўлса, йиғлама, касофат. — Ойбек, Танланган асарлар
- Касофатига қолмоқ Ўзганинг ёмон таъсири билан нохуш оқибат (ҳолат)га дучор бўлмоқ. Бу орада қизим шўрлик унинг касофатига қолди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари