По запросу «KANIZAK» — результатов: 37: Словари
ot Yosh kaniz.
[Majdiddinning] Xotini malikani, butun kanizaklari bilan oʻz uyiga chorlaydi. — Oybek, Navoiy
Chiroyli qizlardan qirq kanizak qilib berdi — Boʻtakoʻz.
og‘acha Xon saroyi yoki boylar eshigidagi kanizak, xizmatkor ayol; choʻri. Boy uygʻurlar oilasidagi eng keksa xotin.
bordi-yu shart. bogʻl. s.t. Mabodo, agar, basharti. Bordi-yu, hech narsaga erisha olmasak, reja buziladi. X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar koʻziga toʻsatdan Kanizak koʻr
bordi-yu shart. bogʻl. s.t. Mabodo, agar, basharti. Bordi-yu, hech narsaga erisha olmasak, reja buziladi. X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar koʻziga toʻsatdan Kanizak koʻr
gidrostansiya ayn. Gidroelektrostansiya. Gidrostansiya endi quyoshda oʻzining azamat gavdasini va oy na koʻzlarini chaqnatar edi. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar. Buni K
dastsho‘y Qoʻl-bet yuvganda, yuvindi suv oqib tushadigan metall idish. U [kanizak] xiyol oʻtmay, qoʻlida dastshoʻy va qumgʻon bilan kelib, oʻtirganlar qoʻliga suv quydi.
g‘ulom Esk. kt. 1. Saroyda xizmat qiluvchi yigit, xizmatkor. Tagʻin qasri toʻla gʻulom, kanizak. Mirtemir ayn. Qul. Togʻ tomondan haydab kelingan gʻulomlar shu qayragʻoch
