«JOYLI» boʻyicha 11 ta natija: Lugʻatlar
sft. Joyi, yeri boʻlgan; oilali.
Jon qizim! Senga nima boʻldi, sendan yosh, yoshgina qizlar uyli, joyli boʻlishib ketdi. — Hamza, Paranji sirlari
sft. 1. Uy-joyi bor, uy-joyga ega.
2. Oilali, bola-chaqali.
Bolalarni uyli-joyli qilmoq. Uy-joyli kishi.
sft. Nasl-nasabi yaxshi va oʻz joyi, yetarli mol-mulkiga ega.
Tagli-joyli odamlarda, supaga bir gilam solib qoʻyipti, nax ikki yogʻidan uch qarichdan tushib yotipti — Mushtum
vatanli Turarjoyga, boshpanaga ega boʻlgan; uyli-joyli. Vatanli boʻlmoq.
chorbog‘ Shahardan tashqaridagi hovli-joyli, qoʻrgʻonli bogʻ, bogʻcha. Alisher Navoiy shahar tashqarisidagi chorbogʻiga koʻchib chiqdi. M. Osim, Karvon yoʻllarida Chorbog
og‘ir Vazni katta boʻlgan, tosh bosadigan; vaznli, vazmin. Ogʻir yuk. Ogʻir ot. Yuki ogʻir arava. Ogʻir vaznli kurashchi. Oltin kumushdan ogʻir. Ogʻir toshni suv eltmas M
[ˌæbə'rɪdʒənl] 1. a tub joyli, mahalliy 2. n mahalliy kishi, shu yerli
falon joylik, falon joyda tug'ilgan kishi, shu yerli, tub joyli kishi; native customs mahalliy urf-odatlar (rasm-rusumlar)
eldosh Bir joyli yoki bir elga, qabilaga mansub kishilar (bir-biriga nisbatan). Ubaydullaxoʻja aʼlam shikoyatchi boylarning eldoshlari oldida obroʻ uchun kurashayotganlar
