от 1. Сеҳр қилувчи; сеҳргар, афсунгар.
Нима бало, жодугармисиз, ота? Бизнинг ичимиздаги гапларни қаёқдан биласиз-а? [деди Муса] — П. Турсун, Ўқитувчи
Зоти олийни ул бухоролик жодугарнинг фусунларидан қутқариб олмоқ керак. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси
2. Кўчма Ўтакетган айёр, маккор, ҳийлагар.
Матқовул жодугар турмушга ташлаган биринчи қадамидаёқ қулоғидан қарзга ботди-ю, шу-шу ўнгланолмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Бир ҳовуч пул учун ақлдан озиб, Бутун дунёни ҳам ёқишга тайёр. Бу, ўша, абжағи чиққан жаҳонгир, Бу, ўша, ўлимтик, жодугар, айёр. — Уйғун, Ҳаёт чақиради