sft. 1. Ulugʻvor koʻrinishli, salobatli, bahaybat.
Haybatli baland togʻlar oy yogʻdusini ham yutib yuborgudek qorayib, vahm solardi. S. — Karomatov, Oltin qum
Yassaviy maqbarasini Temir Koʻragon bino qildirgan, koʻp haybatli, muhtasham maqbara. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Ichkarida tasavvuriga sigʻmaydigan haybatli narsa poylab turganday boʻlardi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa
2. koʻchma Vahimali, dahshatli.
Jang boʻladi koʻp haybatli, Yov gʻalamis, quv, shiddatli. — M. Shayxzoda, Toshkentnoma
Frontning uncha ham katta boʻlmagan bir uchastkasiga toʻplangan minglarcha zambarak gumburlashidan haybatli bir guvullash hosil boʻldiki — A. Qahhor, Oltin yulduz