Qidiruv

sft. 1. Hushidan ketgan, hushini yoʻqotgan; behush.

Ertasiga Rahmatillani qoʻli singan, boshi yorilgan va hushsiz holatda maktab yonidagi bir chuqurlikdan topib, kasalxonaga joʻnatishdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Tun boʻyi hushsiz yotdi. Tongga yaqin arang koʻzini ochdi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

2. Es-hushi joyida emas, xayoli parishon; behush, parishonxotir.

Anvar mehmonxonaga kirib keluvchi Sultonalidan ham ibo qilmay, goʻyo hushsiz kabi, boshini ikki qoʻli orasiga olib, sandal ustiga engashdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Muhammad Jamol mahbubasidan ayrilib, telbalarday essiz, hushsiz qoldi. — Oybek, Nur qidirib

ot 1. Hushsiz holat; behushlik.

Bozor hali uning yuzini koʻrolgani yoʻq, qorongʻi. Shuning hammasi tunmi yoki hushsizlikmikan? — A. Muxtor, Chinor

2. tib. Miyaning qon bilan taʼminlanishi buzilishi natijasida qisqa muddat roʻy beradigan holat; hushdan ketish.

fl. 1. Hushdan ketmoq, oʻzini bilmay qolmoq.

Bir vaqt hushimga keldim: ogʻzim boʻgʻiq, qalin narsaga oʻralganman. Izvoshda ketayotganimni payqadim. Yana hushsizlandim. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Gangib qolmoq, esankiramoq; parishon boʻlmoq.

[Otabek] Besh daqiqalab yoʻl ustida esankiragan, hushsizlangan koʻyi qotib turgach birdan yurib ketdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

fl. Hushsizlanmoq feʼlining orttirma nisbati.