«GOʻYO» boʻyicha 281 ta natija: Lugʻatlar
esk.poet. Aytuvchi, gapiruvchi.
ayn. Goʻyo II.
Qiyoslash, oʻxshatish maʼnolarini ifodalash uchun xizmat qiladi.GÜYA
ot 1. Bulbul kabi soʻzlovchi, kuylovchi.
— Ilgari oring kelmas edi, bulbuligoʻyo eding, — dedi asta Tabibiy. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Sayrasang, sen sayra, bulbuligoʻyo. Sen sayrasang, oshiq oʻzin oʻldirur. Oq olma, qizil olma.
2. s. t. Koʻchma Haddan tashqari koʻp gapiruvchi; vaysaqi; maddoh.
Azamning bulbuligoʻyoligi suhbatdoshimga kutganidan ortiq ozuqa berdi, shekilli, u formadagi hamrohiga: — Bu laqqaga oʻxshaydi-ku! — deb, soʻl koʻzini qisib qoʻydi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
gorizont Osmonning yer yoki suv sathi bilan goʻyo qoʻshilgandek boʻlib koʻrinadigan yerdagi chizigʻi; ufq.
fitnakor ayn. Fitnagar. Ichi uning goʻyo mudhish jahannam, Koʻp ixshidir bir fitnakor boʻlsa kam. H. Olimjon
muzaxona esk. ayn. Muzey. Uy jihozga gʻoyatda boy, goʻyo muzaxona tusini berar edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
yetimona Yetimga oʻxshab, yetimlar singari. Bolalar ham, goʻyo otadan abadiy ayrilgandek, boshlarini yetimona bukkan edilar. Oybek, Nur qidirib
gulro‘ Kecha kelgumdur debon, ul sarvi gulroʻ kelmadi. Navoiy Oʻgʻlonlar oʻtishar goʻyo sor burgut, Ne pari, ne gulroʻ, laylo, oybarchin. Mirtemir
bo‘yo‘sar s. t. Qoʻltiq ostida yoki chov orasida boʻladigan bez, boʻyoʻsar bez (eʼtiqodga koʻra, goʻyo shu bezlar shishgan paytda boʻy oʻsar emish).
