сфт. 1. Моддий жиҳатдан ночор, камбағал, қашшоқ; муҳтож.
Фақир одам. Амирнинг ошидан фақирнинг мушти яхши. — Мақол
Бировнинг мол-дунёси ошиб-тошиб ёца-ю, фақирга кўз олайтирса, ҳақиқат борми ахир, эй фалак! — Ж. Шарипов, Хоразм
Жавоб ололмади ҳеч ким ҳам зотан: На султон, на гадо, на шоҳ, на фақир. — А. Орипов, Йиллар армони
2. эск . Биринчи шахс ўрнида ёки “мен“, биз олмошлари билан бирликда ишлатилиб, сўзловчининг камтарлик қилаётганини ифодалайди.
Табибий энтикди: — Фақирингиз виждоним буюрган гапни айтдим. — С. Сиёев, Ёруғлик
Фақир у зотнинг суҳбатларидан баҳраманд бўлган пайтларимни эсласам, юрагим эзилур! — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Сиздек муҳтарам зот таклиф этади-ю, биздек фақир бош тортадими? — С. Сиёев, Аваз
3. кўчма Ночор, бечора, чорасиз.
Кичик, хароб, фақир бир уй. Кампир ва ёш бир хотин жўхори тозалар эди. — Ойбек, Нур қидириб
Фақир юрагим орқамга тортиб, пешонамни совуқ тер босди. — Фан ва турмуш
- Бола фақир Ачинарли, қийин аҳволга тушган ёш бола; бечора бола. — Бола фақирга қийин бўлди, — деди Жонузоқ оқсоқол. — Иссиқ-совуғига қарайдигани ёʻқ. Ёлғиз. — С. Анорбоев, ОқсойБола фақирнинг қилган меҳнатига ҳали бу ҳосилалар ҳам оз, тақсир! — А. Қодирий, Обид кетмон