Qidiruv

ot 1. Xayrli, savobli ish, kori xayr; ezgulik.

Baxil ehsondan qochar, xasis — mehmondan (qochar). — Maqol

Yogʻi yoʻq, qaymogʻi yoʻq choyi qursin, Xayri yoʻq, ehsoni yoʻq boyi qursin. — Folklor

2. din. Xudo yoʻliga beriladigan ziyofat, xayr-sadaqa, xayr-saxovat, xayr-ehson, xudoyi.

Qoshki ul xayri ehson berguvchi zotlar beradigan bir parcha chitlarini minnatsiz, ozorsiz bersalar. — K. Yashin, Hamza

Yuzini sokol bosib ketgan qalandar ehsonni tezda kashkulga joylab uzoq duo qildi. — A. Muxtor, Opa-singillar

3. Umuman, hadya, inʼom.

Ehson bermoq.

[Mashshoq] Otabekdan katta-katta ehsonlar koʻrgani uchun, vaqtning kechligiga ham eʼtibor qilmay, kirgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yozning ehsoni, olinglar, aziz mehmonlar! — Oybek, Ulugʻ yoʻl

4. Ehson (erkaklar ismi).

sft. 1. Xayrli, savobli ishlarga doim tayyor, shunday ishlarni koʻp qilib turadigan.

2. din. Koʻp xayr-ehson, xudoyi qilib turuvchi; xudojoʻy.

3. Saxovatli, qoʻli ochiq.

ot ayn. Xayr-sadaqa.

Boshga tushgan musibatlarni, oʻzidagi kasalliklarni va qilgan xayr-ehsonini yashirish yaxshilik xazinalaridandir. — Fan va turmush

скряга избегает делать благодеяние, скупой избегает принимать гостей.