ot 1. Farogʻatli hayot, turmush; xurramlik; baxtli fursatlar.
Meni baxt nuriga gʻarq etdi mehnat, shonli davronim. — T. Toʻla
Uzoq umr suring yangi davronda. — E. Rahim
Xudo bersa, shunday dilbarni olib, Oʻtkazay dunyoning davronin surib. — Murodxon
2. Hukmronlik, oliy mansab (shohlik, podshohlik) gashti, sururi.
Oqtoshning shahrida podshohlik qildim, Necha vaqt davron ustida oʻtirdim. — Murodxon
Na boʻldi saltanatli davroning, Dushmanga ketdimi yetmish qoʻrgʻoning? — Erali va Sherali
3. Davron (erkaklar ismi).
- Davroni falak 1. Falakning aylanishi, zamonning oʻtishi;
- Davron charxi yoki charxi davron Taqdir, qismat, yozmish. — Davron charxi bunday teskari aylanishini kutmagan edim, — dedi Komil. — H. Gʻulom, Mashʼal
- Davron surmoq Ayo shohim, adolatda toʻrasan, Toʻralik davrida davron surasan. — Folklor
- Sohibi davron Amaldor, hukmdor; podshoh. Sohibi davronlar esa shappati yeb emas, shappati urib oʻrgangan. Buni Avaz bilardi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik